پاها دراز کن خوش ميخسب در امانش
روحيست بينشان و ما غرقه در نشانش روحيست بيمکان و سر تا قدم مکانش
خواهي که تا بيابي يک لحظهاي مجويش خواهي که تا بداني يک لحظهاي مدانش
چون در نهانش جويي دوري ز آشکارش چون آشکار جويي محجوبي از نهانش
چون ز آشکار و پنهان بيرون شدي به برهان پاها دراز کن خوش ميخسب در امانش
چون در نهانش جويي دوري ز آشکارش چون آشکار جويي محجوبي از نهانش
چون ز آشکار و پنهان بيرون شدي به برهان پاها دراز کن خوش ميخسب در امانش
مولانا
+ نوشته شده در یکشنبه سوم بهمن ۱۳۸۹ ساعت 18:44 توسط محمد علی زعفرانی تبریزی
|