نقل مکان

درود و عرض ارادت خدمت همه همراهان عزیز :

از این پس در وب سایت :

www.ZAFERANI.com

در خدمت شما عزیزان هستیم. 

سلام خدمت بازدیدکنندگان عزیز

جهت سهولت دسترسی به مطالب سایت, کانال “آگاهی نامه” راه اندازی شده تا در هر مکان به راحتی به مطالب سایت دسترسی داشته باشد.

دز سایه حق شادو سلامت باشید

 

https://telegram.me/joinchat/BfmyVj69LT21qdaU8m1EfA

 

 

انا الحق ....

جستجوها می نمودم تا ببینم یک  نگاه        می ندانستم تو را چون شمع جان در کوره راه

در وجودم بودی و من غافل از سر  وجود        درک  کردم من تو  را با جرعه ای می بی گناه

جامه ام را بردرم چون بی  هراس از آبرو        در   هوایت  محو گردم   چون  تو  دارم  پادشاه

من چو درکم آمد از آن  سر پنهان  وجود        بی  مهابا  لب  گشایم   در   هوایت    ای   اله

راوی سر الغیوبم من  منم وجه خدا        من خودت باشم  انا الحق ای خدا و ای اله

تو منی و من تو ام با هم یکی باشیم تن        همچو حلاج به بام  این جهان   رفتم   چو  ماه

ع.ز

تا خدا هست درین معرکه ما هم هستیم....

مدتی هست که ما از خم وحدت مستیم       شیشهٔ  کثرت  این  طایفه  را  بشکستیم
اینکه   گویند  فنا  هست   غلط   میگویند       تا خدا هست درین معرکه ما هم هستیم

ابوسعید ابوالخیر

کم خور و کم نوش ...

کم خور و کم نوش اندر این جهان        تا که حق در دیده ات گردد عیان

م.ع زعفرانی

برگرفته از :

لب فرو بند از طعام  و  از شراب      سوی خان آسمانی کن شتاب

گر تو این انبان ز نان خالی کنی      پر  ز گوهر های  اجلالی  کنی

مولانا

از پس ظلمت، دوصد خورشیدهاست

بعد نومیدی بسی امیدهاست     از پس ظلمت، دوصد خورشیدهاست

نا  امیدی ها  به پیش  او نهید      تا   ز   درد   بی  دوا ،   بیرون   جهید

مولانا

ره میخانه و مسجد کدامست ...؟

ره  ميخانه    و  مسجد  کدام   است          که هر دو بر من مسکين، حرام است

نه در  مسجد  گذارندم  که رند است         نه در  ميخانه، کاين  خمار، خام است

ميان  مسجد و  ميخانه، راهی است         بجوييد ای  عزيزان،   کاين   کدامست

به ميخانه امامی مست، خفته است         نمی‌دانم   که  آن  بت را چه نام است

مرا   کعبه،   خرابات    است    امروز         حريفم   قاضی  و  ساقی،  امام  است

برو   عطار   کاو   خود   می شناسد         که سرور کيست، سرگردان کدام است

عطار نیشابوری

رحمانیت عام ...

عشق یکسان ناز درویش و توانگر میکشد    این ترازو سنگ و گوهر را برابر میکشد

ادامه نوشته

عر فان : حرکت از ظاهر به باطن

عر فان حرکت از ظاهر به باطن یا حرکت از بیرون به درون است.  ا(لبته اگر در فضایی باشیم که درون و بیرون را از یکدگر جدا بدانیم.)

بدین معنا که اگر باطن دنیای مجازی پیش روی ما مشخص شود به آن دلبستگی بیش از حد پیدا نخواهیم نمود. عارف در مسیر عرفان سعی در رها شدن و  بریدن وابستگی ها از بند دنیای مجازی داشته و در مسیر رسیدن به حقیقت آن گام بر میدارد.

فـردا کـه پـیـشـگاه حقیـقت شود پدید            شرمنده رهروی که نظر بر مـجاز کرد

 

عرفان هنر ضدضربه شدن ...

عرفان هنر ضدضربه شدن :

بدین معنا که رویدادها و وقایع خوب و  حتی ناخوشایند زندگی , در روحیه فرد عارف اثر منفی نگذارده و هر مسئله ای راه گشای مشکلات بعدی و چراغ راهی در مسیر زندگی عارف خواهد بود.

تو ز چشم خویش پنهانی ...

تو ز چشم خویش پنهانی اگر پیدا شوی     در میان جان تو گنجی نهان آید پدید

جهان از اعداد بوجود آمده است....

از این نظم به چه می توان پی برد؟

بدون شرح!

زیبایی ها  وشگفتیهای  ریاضیات

1 x 8 + 1 = 9 

ادامه نوشته

شمس در آیینه ی شمس (قسمت دوم)

شمس در غزلیات مولانا بازتاب گفته های خود را میبیند و اما ...

ادامه نوشته

گنگ خواب دیده

من گنگ خواب دیده و عالم تمام کر      من عاجزم ز گفتن و خلق از شنیدنش

شمس در آیینه ی شمس (قسمت یکم)

شمس در آیینه ی شمس

شمس نه تنها زايشگر معنوی مولانا ست ؛ بلکه از او می توان ....

ادامه نوشته

پله عقل و عشق...

عقل گوید شش جهت حدست و بیرون راه نیست		عشق گوید راه هست و رفته‌ام من بارها
عقل     بازاری     بدید    و    تاجری     آغاز     کرد		عشق   دیده  زان  سوی  بازار  او  بازارها
ای    بسا    منصور    پنهان   ز اعتماد   جان عشق		ترک  منبرها  بگفته   بر  شده   بر   دارها
عاشقان     دردکش     را     در     درونه     ذوق‌ها		عاقلان   تیره   دل  را   در   درون   انکارها
عقل    گوید    پا    منه    کاندر   فنا جز خار نیست		عشق گوید عقل را کاندر توست آن خارها
هین    خمش  کن  خار  هستی  را  ز  پای دل بکن		تا   ببینی   در  درون    خویشتن   گلزارها
شمس    تبریزی   تویی  خورشید   اندر   ابر  حرف مولانا		چون   برآمد   آفتابت    محو  شد  گفتارها

آتش عشق

آتش عشق تو در جان خوشتر است         جان ز عشقت آتش افشان خوشتر است

هرکه خورد از جام عشقت قطره ای          تا  قیامت مست و  حیران  خوشتر  است

عطار

آن خط سوم منم ...

آن خطاط،

سه گونه خط نوشتی !

يکی، او خواندی لا غير او !

يکی را، هم او خواندی،

هم غيراو

يکی، نه او خواندی، نه غير او

آن خط سوم منم

 

شمس تبریزی

عالم پر است از تو غایب منم ز غفلت ...

عالم پر است از تو غایب منم ز غفلت

تو  حاضری  و لیکن من  آن نظر ندارم

نه نه تو شمع جانی  پروانه  توام  من

زان  با تو  پر زنم من   کز تو خبر ندارم

عطار

عقل و عشق

عقل گويد من دليل هر نمودم **عشق گويد من شهنشاه وجودم 

عقل گويد آگه از هر شر و خيرم **عشق گويد برتر از اينهاست سيرم 

عقل گويد من به هستي رهنمايم **عشق گويد نيستي را ره گشايم 

عقل گويد من نگهدار وجودم **عشق گويد فارغ از بود و نبودم 

عقل گويد من نظام کايناتم **عشق گويد رسته از قيد جهانم 

عقل گويد کشف معقولات خوانم **عشق گويد علم مجهولات دانم 

عقل گويد از خطرها مي رهانم **عشق گويد در خطرها من امانم 

عقل گويد رهنما و راه دانم **عشق گويد من به راهي بي نشانم 

عقل گويد من نشان افتخارم **عشق گويد بي نشاني خاکسارم 

عقل گويد عالم و صاحب کمالم **عشق گويد من به دنبال وصالم 

عقل گويد اهل فن و هوشيارم **عشق گويد با فنونت نيست کارم 

عقل گويد من خبير و نکته دانم **عشق گويد بي خبر از اين و آنم 

عقل گويد اهل بحث و قيل و قالم **عشق گويد من قرين وجد و حالم

عقل گويد من چراغ تيره روزم **عشق گويد نوربخش دل فروزم 
(دکتر جواد نوربخش)

http://phpbb.maghsad.com/story-poem/topic920.html

عقل کجا پی برد شیوه‌ی سودای عشق؟

عقل کجا پی برد شیوه‌ی سودای عشق؟          باز نیابی به عقل سّر معمای عشق

عقل تو چون قطره‌ایست مانده ز دریا جدا           چند کند قطره‌ای فهم ز دریای عشق؟

خاطر  خیاط   عقل   گر چه   بسی   بخیه  زد            هیچ قبایی ندوخت لایق بالای عشق

گر  ز    خود   و   هر دو کون پاک تبرّا کنی            راست بود آن زمان از تو تولای عشق

ور  سر  مویی   ز  تو  با  تو  بماند  به  هم            خام بود از تو خام، پختنِ سودای عشق

عشق  چو  کار  دل  است  دیده‌ی  دل باز کن            جان عزیزان نگر مست تماشای عشق

دوش در آمد به جان  دمدمه‌ی  عشق او             گفت اگر فانی‌ای هست تو را جای عشق

جان  چو  قدم  در  نهاد، تا که همی چشم زد            از بن و بیخش بکند قوّت و غوغای عشق

چون  اثر  او  نماند،  محو  شد  اجزای  او           جای دل و جان گرفت جمله‌ی اجزای عشق

هست درین بادیه  جمله‌ی  جانها  چو ابر           قطره‌ی باران او درد و دریغای عشق

تا    دل    عطّار    یافت   پرتوِ      این    آفتاب           گشت ز عطّار سیر، رفت به صحرای عشق

عطار

 

خدا نزدیک و ....

هوا مطلوب و طبعم رو به کام است    خدا  نزدیک و  شرب  ما  مدام  است

خدا   را  در   درون   سینه   جوییم     که حق مِی  باشد و تن همچو جام است

محمد علی رعفرانی

چه‌ تدبير اي‌ مسلمانان‌ ...

چه‌ تدبير اي‌ مسلمانان‌ که‌ من‌ خود را نمي‌دانم‌
نه‌ ترسا نه‌ يهودي‌ام‌ نه‌ گبر و نه‌ مسلمانم‌

نه‌ شرقي‌ام‌ نه‌ غربي‌ام‌، نه‌ علوي‌ام‌ نه‌ سُفلي‌ام‌
نه‌ زارکان‌ِ طبيعي‌ام‌ نه‌ از افلاک‌ِ گردانم‌

نه‌ از هندم‌ نه‌ از چينم‌ نه‌ از بلغار و مغسينم‌
نه‌ از ملک‌ِ عراقينم‌ نه‌ از خاک‌ِ خراسانم‌

نشانم‌ بي‌نشان‌ باشد مکانم‌ لامکان‌ باشد
نه‌ تن‌ باشد نه‌ جان‌ باشد که‌ من‌ خود جان‌ِ جانانم‌

دويي‌ را چون‌ برون‌ کردم‌ دو عالم‌ را يکي‌ ديدم‌
يکي‌ ديدم‌، يکي‌ جويم‌، يکي‌ دانم‌، يکي‌ خواهم‌

اگر در عمرِ خود روزي‌، دمي‌ بي‌تو برآوردم‌
از آن‌ روز و از آن‌ ساعت‌ پشيمانم‌، پشيمانم‌

الا اي‌ شمس‌ تبريزي‌ چنان‌ مستم‌ از اين‌ عالم‌
که‌ جز مستي‌ و سرمستي‌ دگر چيزي‌ نمي‌دانم‌

مولانا

انا الحق...

من محو  خدایم  و  خدا  آن  من  است 

هر سوش مجویید که در جان من است 

سلطان  منم  و   غلط  نمایم  به  شما 

گویم که کسی هست که سلطان من است

مولانا

این من نه منم...

این من نه منم , آنکه منم گویی کیست؟

گویا  نه  منم،  در  دهنم  گویی کیست؟ 

من   پیرهنی    بیش    نیم   سر   تا   پای  

آن کس که من اش پیرهن ام گویی کیست؟

مولانا

قطره و دریا .....

قطره    از   دریا  و  دریا  هم  از  او          قطره  هم خود را  بداند  گر از او

قطره    در    یک   دم دریا  میشود          بنده   با  حق  یکه و  یکتا  شود

گر تو میجویی همی رخسار دوست         هرچه را بینی رخ  یارت در اوست

من  ز  هجر و از  فراغش خسته ام         همچو مرغی در قفس پر بسته ام

این سخن باشد بسی لاف  و گراف        چونکه  یارت باشدت   اندر  مصاف

او   کجا  غیبت  کند  در  این  جهان        در   کنارت  باشدت    اما     نهان

وصل   او   سهل   و   گوارای وجود        روز و شب باید بمانی   در   سجود

پس  ز  هجر  و  از فراغش می ننال        وصل او باشد   برایت   چون   کمال

در   درونت   وصل   را  اندیشه  کن       کار  خود را در  وصالش  پیشه   کن

آن   بهشت   نقد   عاید   می شود       این  جهان  همچون گلستان میشود

او  مگر  از  گردنت   نزدیک  نیست ؟       لا  تخف  الی  مکان  هم نیز نیست؟

پس  چرا  هی  شیون و زاری کنی ؟      غیبتش   را   بر   دهان  جاری کنی؟

غیبتش کفر است و شرک است و جنون       او    نباشد    از    درونت   هم   برون

دی   درختی  دیده ام  لرزان  و لخت       کو   همی    میگفت  یا رب در نهفت

این شراب و این  تراب از لطف  تست      در    پی  نورت   دویدم   از    نخست

شاخه ها    را  سوی    او   افراخته      دل   به    دریای     طلب      انداخته

شاخه   و  برگ  و   رواقم  آن  تست      ای  عجب   از   حسن  الطاف درست

سجده   و   حمد  و    ثنایت   میکنم      عقده هایم   را    زدل    خالی    کنم

من   ز   گردون  و  جهان   دارم  رضا      با  تو   هستم   با   تو هستم ای خدا

گر    تضادی   با    جهان    میداشتم      از   غم   دوری   و    هجرت   داشتم  

تو   مرا   از   خود   جدا   کردی و من      از    غم   هجرت   نگویم    در  سخن

غیبتت کفر است و شرک است و جنون     تو    نباشی   از   درونم    هم  برون

واژه ها      طفلند     در      دریای  تو      من   شناور    در   تب    و  در تاب تو

محمد علی زعفرانی

گر زحال دل ....

گر  ز حال  دل  خبر   داری  بگو            گر نشانی محتصر داری بگو

مرگ را دانم ولی تا موی دوست           راه  اگر  نزدیک تر  داری بگو

آوای دوست

خشک سیم و خشک چوب و خشک پوست              از      کجا    می آید   این    آوای    دوست

مولانا

شب قدر

گر تو قدر خود بدانی هر شبت را قدر دان       علم تو از قدر خود باشد گواه لیل قدر

محمد علی زعفرانی

شوق زندگی

آدمی را   آب و نانی باید و آنگاه آوازی...

استاد محمد رضا شفیعی کدکنی