مزد اشتیاق

هفت گردون را بگردم در پی سودای تو

ما را به رندی افسانه کردند

ما  را   به  رندی  افسانه  کردند          پیران   جاهل    شیخان   گمراه 

از   دست   زاهد   کردیم    توبه          و   از    فعل    عابد   استغفرالله 

جانا   چه  گویم    شرح   فراقت          چشمی و صد نم جانی و صد آه 

کافر مبیناد این غم که دیده‌ست          از   قامتت  سرو  از  عارضت ماه 

گر   تیغ   بارد  در  کوی  آن  ماه          گردن     نهادیم       الحکم    لله

آیین    تقوا    ما     نیز     دانیم          لیکن    چه    چاره با بخت گمراه

ما شیخ و  واعظ کمتر شناسیم          یا    جام    باده    یا    قصه کوتاه

من  رند  و عاشق در موسم گل          آن       گاه      توبه    استغفرالله

مهر   تو   عکسی   بر ما نیفکند         آیینه    رویا    آه    از     دلت    آه

حافظ

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم بهمن 1389ساعت 17:29  توسط محمد علی زعفرانی تبریزی  |